مدیریت تعمیرگاه


پروفسور رامرت دکر

هنگام نگهداری دارایی‌های سرمایه‌ای، تمایزی قائل می‌شویم بین نگهداری خطی که در آن دارایی در همان محل تعمیر می‌شوند و تعمیر در تعمیرگاه که در آن یک قطعه یا واحد تعویض خطی ( LRU) در یک تعمیرگاه تخصصی تعمیر می‌شود.

در بخش اول، جوانب مثبت و منفی انجام تعمیر در این تعمیرگاه‌های تخصصی را فهرست می‌کنیم. سپس به مدیریت این نوع از تعمیرگاه‌ها می‌پردازیم: پرسش عمومی این است که چگونه می‌توانیم زمان جابجایی سریع را با ابزار محدود، دقیقاً مشخص کنیم؟ از یک سو، زمان تعمیر تجهیزات مختلف بسیار با هم تفاوت دارند، اما از سوی دیگر، مشتریان می‌خواهند دقیقاً بدانند که تعمیر چه زمانی به پایان می‌رسد. لذا در بخش دوم نگاهی می‌اندازیم به نیازهای متصدی دارایی‌ها برای زمان جابجایی و تأثیرگذاری تعمیرگاه بر آن. سپس برخی از مدل‌های کسب‌وکار را از لحاظ قطعه‌های تعویضی و ائتلاف قطعات مقایسه می‌کنیم.

در بخش سوم کارگاه، بر این پرسش‌ها متمرکز می‌شویم:

  • چگونه می‌توانیم مطمئن شویم که قطعات مورد نیاز برای تعمیر، به موقع در دسترس است؟

  • چگونه می‌توانیم متخصصان فنی را به بهترین نحوی تخصیص دهیم و ترتیب تعمیر قطعات باید به چه نحوی باشد؟

  • آیا ظرفیت کافی داریم؟ چگونه معین می‌کنیم که اکنون باید برون‌سپاری کنیم یا تعمیر را به آینده موکول کنیم؟

  • آیا برای تعیین قطعی زمان تعمیر، باید موجودی قطعات را در تعمیرگاه آماده داشته باشیم؟

بر اساس پژوهش‌های علمی که در تعمیرگاه‌های پیشرفتۀ هوافضا انجام شده، که در آن مدیریت تلاش چشمگیری را مصروف ثبت داده‌ها برای حمایت از این تصمیم‌گیری‌ها کرده است، روش‌های جدیدی را ارائه خواهیم کرد. همچنین این موقعیت‌ها را با سایر تعمیرگاه‌های فعال در شرکت‌های حمل‌ونقل عمومی مقایسه خواهیم کرد.