پیشرفت در دانش مدیریت دارایی‌های فیزیکی


دکتر ریچارد دوایت

پژوهش حاضر بررسی می‌کند که صنعت، چه درکی از نیازهای خود دارد. برخی از تجربیات کلیدی صنعت به‌عنوان مبنایی برای تعیین نفود کنونیِ نتایج پژوهش‌ها استفاده می‌شود. سازگاری بین نیازهای صنعت و فعالیت‌های پژوهشی کنونی نیز واکاوی خواهند شد. صنعت با بهره‌گیری از این پژوهش‌ها می‌تواند درک بهتری از ابزارهای در دسترس پیدا کند و با استفاده یا حسن استفاده از این ابزارها، برای بهبود کسب‌وکارها اقدام کند.

چنین به نظر می‌رسد که سازمان‌ها هنوز به درستی نمی‌دانند که از این همه داده‌هایی که گردآوری کرده‌اند، چگونه استفاده کنند. پژوهشی محدود نشان می‌دهد که ازسویی، گردآوری و ذخیره‌سازی و بازیابی اطلاعات مرتبط با دارایی‌ها انجام نمی‌شود و از سویی دیگر، حجم داده‌ها آن‌قدر زیاد است که ساماندهی و استفاده از آن‌ها ناممکن می‌نماید. به نظر می‌رسد که تلاش‌های دلیرانه برای پیاده‌سازی برخی از مدل‌های تصمیم‌گیری کیفی که سال‌هاست برای پشتیبانی از تصمیم‌گیری بهتر در مناطقی همچون زمان نگهداری و زمان پایش توصیه می‌شوند، به دلیل فقدان داده‌های مناسب بی‌نتیجه می‌مانند.

نگهداری‌وتعمیرات اقتضایی، نگهداری‌وتعمیرات پیشگویانه یا نگهداری‌وتعمیرات پیش‌کنشی، از دهۀ ۱۹۷۰ به‌عنوان روش‌هایی برای نگهداری از دارایی‌ها معرفی شده‌اند. این رویکرد تا چه اندازه توانسته در صنعت نفوذ کند؟ برای پاسخ به این پرسش، باید مطالعه‌ای جامع انجام شود.

بررسی سازمان‌ها و مشکلاتی که با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کنند، نشان می‌دهد که این ایده‌ها، عملیات را مؤثرتر از همیشه کرده‌اند. معنای این حرف این است که تکنیک‌های مدیریتی و سیستم‌های اطلاعاتی در کنار آگاهی از نیاز به رویکردی یکپارچه در قبال مدیریت دارایی‌ها، صحنه را آمادۀ پیشرفت‌هایی خیره‌کننده در مدیریت مرحلۀ استفاده از دارایی‌های فیزیکی کرده است.