کارگاه اول: فرایند بهبود نگهداری و تعمیرات؛ روش گام‌به‌گام  برای دستیابی به استاندارد نگهداری و تعمیرات کلاس جهانی

اکثر واحدهای نگهداری و تعمیرات غیربهینه عمل می‌کنند و به‌واقع، معدودی از آن‌ها مطابق استاندارد کلاس جهانی فعالیت می‌کنند. این ضعف منجر می‌شود تا واحدهای تولید که از واحدهای نگهداری و تعمیرات خدمات دریافت می‌کنند، نتوانند ظرفیت سودآوری خود را عملیاتی کنند.

این کارگاه به فرایند بهینه‌سازی، یعنی فرایند بهبود نگهداری و تعمیرات (MIP) می‌پردازد؛ فرایندی که کمک می‌کند واحدهای غیربهینۀ نگهداری و تعمیرات به استانداردهای کلاس جهانی دست یابند. این فرایند، بر اساس نتیجۀ ممیزی نگهداری و تعمیراتی که قبل از پروژه انجام شده است، به‌طور همزمان چهار جنبه از چنین واحدی را بررسی می‌کند.

چهار جنبۀ مورد بررسی شامل تحلیل جامع واحد، چارچوب استراتژیک و کارکرد واحد، کارکرد و چارچوب تاکتیکی واحد و نیز تمرکز کسب‌وکار واحد می‌شود. روند MIP در طی یک دورۀ سه‌ساله به کلاس جهانی دست می‌یابد که آن را به سه مرحلۀ یک‌ساله تقسیم می‌کنیم. هر چهار جنبه را در هر یک از سه مرحله بررسی می‌کنیم، اما هر مرحله، در مقایسه با مرحلۀ قبل، در بررسی مشکلات دقیق‌تر می‌شود تا اینکه در نهایت به نتیجۀ کلاس جهانی مدنظر منجر می‌شود.

فرایند MIP طی چهار سال گذشته در سازمانی در آفریقای‌جنوبی اجرا شده است و در پایان سال ۲۰۱۵ به پایان خواهد رسید. این فرایند، مطالعۀ موردی جامعی خواهد شد که در این کارگاه ارائه می‌شود.

کارگاه دوم: دستیابی به تعالی در نگهداری و تعمیرات از طریق مدیریت استراتژیک فراگیر

امروزه دنیای نگهداری و تعمیرات از لحاظ روش‌های مورد استفاده برای رسیدن به موفقیت، چندپاره شده است. اندیشمندان مختلف نگهداری و تعمیرات، خدمات‌دهندگان و نیز سازمان‌های بازاریابی، دیدگاه‌های گوناگونی دربارۀ این موضوع دارند. راهکارهای پیشنهادی عبارت‌اند از:

·         راهکارهای فناورانه (مانند ابزارها و تجهیزات نگهداری و تعمیرات، تجهیزات آزمایش، تجهیزات تشخیص، تجهیزات پایش وضعیت)؛

·         راهکارهای سیستمی (مانند سیستم‌های رایانه‌ای مدیریت نگهداری و تعمیرات، سیستم‌های تحلیل فنی)؛

·         روش‌شناسی‌ها (مانند نگهداری و تعمیرات مبتنی بر قابلیت اطمینان، نگهداری و تعمیرات مبتنی بر کسب‌وکار)؛ و

·         روش‌های مدیریت (مانند نگهداری و تعمیرات بهره‌ور فراگیر).